سیاست اجتماعی

اینم یکی از کارکردهای نظام سرمایه و بازار

fyazdani — Sat, 23 Aug 2008 06:58:18 GMT

در بانكوك می توان باهر قیمتی یك زن خرید.
از 50بات كه معادل 2شیشه نوشابه است ،تا2000بات كه دختربچه های لاغر و ریز اندام تایلندی را به اجاره می دهند و دلالان ؛زنانگی را مانند كالا به حراج می گذارند.
در بانكوك و یا پاتایا و حتی پكت می توان،با قدم زدن در كوچه پس كوچه ها،شاهد انواع و اقسام ؛شو سكس ها،دیسكوهاو تریاها و خانه های باشید كه با زن از توریست های سراسر دنیا پذیرایی می كنند. توریست های كه اگر مایل باشند می توانند با كمترین پول شب را در كنار دختربچه های 12-13ساله تایلندی به صبح برسانند.
دخترك 17ساله ای كه مقابل هتل بساط سوسك فروشی دارد،با شلوار جین كوتاه ،موهای زرد و قرمز رنگ كرده كه با فكل های سفید آن را بسته است.و صورت كاملا نقاشی شده عجیب و غریب و لب های كه با ماتیك پررنگ آلبالویی ،با حركت های تند و سریع از آغوش مرد اروپایی به آغوش مرد آسیایی می رود و با همه دلبری هایش موفق نمی شود كه خود را هم قیمت یك پرس غذا كه مخلوطی از سوسك و كرم است به مردانی كه گوشه خیابان روی نیمكت ها نشسته اند ارزانی كند.

دخترك مقابل دوربین فیگور می گیرد.و عكس می اندازد.ته رنگ زردش زیر رنگ ها پنهان نمی شود.به دوست مترجم من می گوید:"این شغل من است.من از ده سالگی كاركرده ام .هم غذا فروخته ام وهم اگر توریست ها بخواهند وقتم را با آنها می گذرانم.كارت ویژه سلامت دارم و مالیات می دهم.سیگار روشن می كند و تند تند به سیگار پك می زند.و با دیدن مرد كره ای كه به او اشاره می كند،بساطش را به دختری دیگر می سپارد و به دنبال او می دود.

كوچه هیپی ها ،كوچه باریك و بلندی است پر از دخترها و پسرهای هیپی كه موهای خود را در خیابان می بافند.در خیابان معامله می كنند.در خیابان می رقصند و جنس خرید و فروش می كنند. در این كوچه مشروب 60بات است و هیپی ها در كار معامله زنان با هم رقابت می كنند .پسران زرد پوستی كه تن و بدن خود را خالكوبی كرده اندو به عنوان بادی گارد یا دلال در این كوچه ها پلاس اند و دختران تایلندی قرمز پوشی كه وسط خیابان ایستاده اند و بی اعتنا به رقص اطراف خود مشتری ها را به خود و به محل اجاره زنان راهنمایی می كنند.كاتالوگ و بوروشور و عكس هم جزءابزار تبلیغاتی آنها به كار می رود.

دختران قرمز پوش با آن آرایش های تند از گرفتن عكس استقبال می كنند و از كار خود صحبت می كنند؛ كاملا عادی و بدون هیچ خجالتی .دخترك می گوید:"دولت مطابق با سال نو كشور برای ما تبریك می فرستد و از شغل ما كه برای كشور درآمد ایجاد می كنیم ،تشكر می كند.اینجا خیلی از دختر ها معلمند یا پزشك یا كارمند و یا خواننده و فروشنده اند و ما هم این شغل را داریم و اگر نه نمی توانیم شكم خودمان و خانواده امان را سیر كنیم .او گران ترین قیمتی كه برای دختر بچه های تایلندی می دهد 3000بات است .دختری كه 13سال دارد و حاضر است یك شب در كنار مرد بماند. شاید دردناك ترین صحنه ها،دیدن همین دختربچه های باشد كه بازار برده فروش های دوران های گذشته را امروز به شیوه ای مدرن در ذهن انسان تداعی می كند. دختر بچه های كه برای لذت مردان و درآمدی مختصر،می رقصند و شنیع ترین حركات را انجام می دهند.

كوچه،پس كوچه های این شهر شاهد زنان دیگری است كه از صبح تا شب،در هوای خفه كننده و شرجی بانكوك غذا می فروشند. زنان فقیری كه آنها هم،آدرس محلات تفریح شبانه و دیسكو ها را می دانند و مانند راهنما عمل می كنند."یا"زنی است كه با وجود لاغری و سوءتغذیه ای كه در ظاهرش مشهود است مانند فرفره ظرف می شوید،سبزی و كلم رنده می كند.ادویه اضافه می كند.مخلوط را می كوبد.كمی حرارت می دهد و چیزی به نام غذا در اختیار مشتری قرار می دهد.

"یا"در یك آلونك زندگی می كند و نان آور 4فرزندش است.همسرش فوت كرده و زندگی را به سختی می گذراند."یا"دوست دارد دخترش كه نتوانسته به دانشگاه دولتی راه یابد و نتوانسته در دانشگاه خصوصی درس بخواند"ماساژور"شود.ماساژ شغل دیگری است كه زنان تایلندی به آن مشغولند.

زن 30ساله ای كه اهل "پوكت"است و در یك مركز مخصوص ماساژكار می كند. می گوید:"من مردهای زیادی را می شناسم كه برای ماساژ به بانكوك می آیند.ماساژیك شغل سنتی است و ما از صبح تا شب كار می كنیم ."او حاضر نیست در محل های كه از ماساژ به عنوان یك ابزار سكس استفاده می كنند كار كند.اما هرروز تعداد زیادی از مشتریانش را مردها تشكیل می دهند. او اجازه عكاسی به من نمی دهد.

در فروشگاه "پلازا "با مرد 50ساله موبور فرانسوی صحبت می كنم كه هرسال دوهفته به تایلند می آید. او دندانپزشك است و همسر و 2فرزند دارد.عازم پاتایاست و تنها برای دیسكوهای شبانه،شب نشینی ها و تفریحات به تایلند آمده است.دختر تایلندی كه در كنار اوست شبها در یك هتل آواز می خواند.كارت بهداشت دارد و به زحمت وزنش به 45كیلو می رسد.

دیدن مردهای ایرانی هم عادی است.هواپیمای تهران –بانكوك مملو از مردانی است كه این كشور را برای تفریح انتخاب می كنند.مردانی كه در طول سفر به همسران خود تلفن می كنند.اظهار می كنند كه دلشان برای دخترانشان تنگ شده است و وقتی مطلع می شوند من روزنامه نگارم،همگی به اتفاق می گویند كه برای تجارت و یا كار به تایلند آمده اند و یا اینكه در سفرهای بعدی با همسرانشان خواهند آمد.مردانی كه در بازگشت از هیچكدام آنها آزمایش HIVبه عمل نمی آید.و در مبادی ورودی باز،وارد كشور شده و در صورت بیماری اولین فردی را كه قربانی می كند،همسرانشان است.
اما فصل مشترك همه روسپیان تایلندی فقر است و سرنوشت نهایی همه آنهانیز فقر و ایدز و اعتیاد و الكل كه آنها را به هلاكت و نابودی می كشد.

یك زن 30ساله حتی دیگر فرصتی برای ادامه همین مسیر ندارد؛حتی به اندازه سیركردن شكمش.
دختران تایلندی ،كودكی را با فحشاء آغاز می كنندو دلالان و مردان كاباره دار بیشترین سود را از این تجارت كثیف انسانی می برند,
روی یگر سكه ،قاچاق دختر بچه هایتایلندی است كه در شبكه های قاچاق به سمت اروپا حمل می شوند و باز این شبكه ها معمولا به وسیله مردانی اداره می شود كه زن را به شكل یك كالا و یا جنس می بینند.
محله "بت بویت رود"و یا اطراف "نایت شاپینگ رودها"با كوچه های موازی ،باریك ،پرزرق و برق ،مشروب فروشی های كنار خیابان و دختران و پسران اروپایی حالت عادی ندارند.انواع و اقسام داروهای محرك استفاده می شود.دختران سرهایشان را داخل كوچه آرایش می كنند و در دالان ها گم می شوند.چند هیپی بایك مرد بر سر قیمت یك دختر زرد پوست ،كوتاه قد دعوا می كنند.از همه ملیت ها در اینجا آدم می بینی .آدم های كه چانه می زنند.می گیرند،پس می دهند.و در همین كوچه ها و بالاخانه ها شرافت زنان را معامله می كنند.

در دانشگاه "محی دول "در سالایا دختر جوانی كه برای فارغ التحصیلی اش با مجسمه "سیترا"عكس می گیرد،گفت وگو می كنم. اوابتدا از زنان تحصلكرده و موفق تایلندی می گوید.اما نفی نمی كند كه جمع زیادی از دختران كشورش مایه سرگرمی و تفریح توریست ها شده اند و تن به فحشاء داده اند.او كشورش را فاقد منابع درآمدزا و منابع زیرزمینی می داند ومعتقد است كه دولتمردان نتوانسته اند از دریا و زمین و سنگ های قیمتی به شكل درست و مكانیزه استفاده كنند و به همین دلیل از فروش زنان و كار زنان به عنوان بالاترین منبع درآمد سود می برند.و حتی لیدی-بری ها با تزریق هورمون و دارو خود را به شكل زنان در می آورند تا بتوانندكاركنند. بسیاری از زنانی كه تن به خود فروشی می دهند،بدون كارت بهداشت هستند وبه همین دلیل آمار ایدز وحشتناك است و دختران آگاهی لازم جهت رعایت بهداشت را ندارندو برای اینكه مالیات ندهند،آمار خود را به دولت ارائه نمی كنند.چرا كه دولت از این افراد مالیات مختصری می گیرد.او مهم ترین مشكل را عدم رعایت بهداشت و نداشتن آگاهی از چگونگی انتقال ایدز در میان این افراد می داند.
دختر فارغ التحصیل تایلندی می گوید:"در كمال تاسف ،تمام تاكسی ها،مغازه داران ،ماساژورها،فروشنده ها،هتل ها ،همه وهمه آدرس این محلات را بهتر از آدرس دانشگاهها و مراكز علمی كشور می دانند.و برای معرفی چنین مكان هایی حتی پول دریافت می كنند."
او آمار ایدزرا قطعی نمی داند ولی معتقد است كه حتما بیش از یك میلیون نفر آلوده به ویروس ایدز هستند و شما كه در این كشور در كنفرانس مربوط به زنان شركت كردید،باید از مشاور پادشاه كه در افتتاحیه شركت كرد ،راجع به ایدز و فحشا ء و ترافیك زنان در كشورش سوال می كردید.
در تایلند با تمام این مسائل و سقوط اخلاق در هر ساعت شب كه راه بروی و یا تاكسی بگیری كسی مزاحمت نمی شود و می توانی تا نیمه های شب گزارش تهیه كنی،عكس بگیری و بعد با خیال راحت یك تاكسی صدا كنی و به هتل بروی.هر چند كه همیشه با سوالات متعددی در ارتباط با حجاب از من می پرسیدند ومن مجبور می شدم كه راجع به حجاب توضیح بدهم

این گزارش توسط فریبا مهاجر تهیه شده است من آنرا در سایت عقرب دیدم.

یارانه های لعنتی

fyazdani — Tue, 19 Aug 2008 08:19:37 GMT

مطابق اعلام بانک مرکزی در سال ۸۶ به هر نفر ایرانی ۱.۳میلیون تومان یارنه پرداخت شده است.دست دولت درد نکند.

جالب نحوه محاسبه این یارانه هاست که در واقع تمام ناکارآمدی دولت هم به حساب مردم آورده شده است.یعنی هزینه ناکارآمدی تولید بنزین و بر ق و همه یارانه حساب شده است .حالا جای این سوال باقی است که هزینه قطع برق که بنا به گفته رئیس پلیس ۲۰ در صد افزایش در تلفات جانی داشته است را بایید به حساب چه کسی نوشت؟۳۸ در صد آمار خسارتی تصادفات افزایش پیدا کرده است را چه کسی باید بدهد؟هزینه خرید یک خودرو ۵ میلیونی که ۱۲ میلیون دریافت میشود به حساب چه کسی نوشته میشود؟تازه خودرویی که نزدیک به ۴۰ درصد مصرف بنزین بیشتر دارد.

به نظرم قبل از حذف یارانه ها باید یارانه پرداختی مردم به دولت(که بیشتر در قالب ناکارآمدی دولت نمود دارد) نیز محاسبه شود و هر دو را تواما حذف کرد.(این پیشنهاد بر گرفته از مطلب دوست گرامی ام کامبیز لعل می باشد)

fyazdani — Tue, 12 Aug 2008 10:33:46 GMT

چند روز پیش بانکئ مرکزی اعلام کرد ۱۴ میلیون نفر از جمعیت کشر زیر خط فقر قرار دارند.این آمار در ۴ سال پیش ۱۰ میلیون نفر بود.طبق این برآوردها میزان خط فقر به ازای هر نفر ۱۰۰ هزار تومان است .یعنی یک خانواده ۵ نفره باید حداقل ۵۰۰ هزار تومان درآمد داشته باشد تا به خط فقر برسد.طبق آمار سازمان تامین اجتماعی بیش از ۶۰ در صد بیمه پردازان در حد حداقل حقوق درآمد دارند حتی با احتساب ۳۰ درصد فرار بیمه ای این تعداد از نیروی کار زیر خط فقر قرار دارند.نتیجه سیاست های فقر زدایی و عدالت گستری این بوده است.خوبی که سیاست های غیر آن انتخاب نکردیم.

-طبق اعلام رئیس پلیس راهنمایی تهران قطع برق باعث افزایش ۲۰ درصدی در تلفات رانندگی شده است.چه کسی باید جواب بدهد؟

فرق دولت ودولت

fyazdani — Thu, 31 Jul 2008 19:41:44 GMT

قصد ندارم از دولت قبلی دفاع کنم اما واقعا ؟آدم حالا فرق دولت با دولت را میفهمه و میفهمه چقدر مدیریت ها تاثیر داره.تامین مستمر آب و برق وگاز یک نممونه خوب از این توانمندیه.زمستون که گاز نداشتیم حالا هم که برق و آب نداریم افزایش قیمت ها هم که دیگه گفتن نداره.

کاهش 30 درصدی مصرف با حذف یارانه ها

fyazdani — Sun, 13 Jul 2008 05:50:18 GMT

جای تبریک به شبه لیبرال های وطنی دارد که بالاخره سیاستهای پیشنهادی آ نها توسط آقای احمدی نژاد در حال به ثمر رسیدن است و یارانه های لعنتی در حال اضمحلال هستند.گویا سیاست های اقای احمدی نژاد روی دست این دوست داران تعدیل و بازار آزاد زده است و جدای از شفاف سازی ها (که معلوم نیست چرا فقط در کمکی که به دهکهای درآمدی پایین می شود باید صورت گیرد) به بحث کاهش مصرف هم رسیده است.در خبرها امده بود که وزیر محترم کار فرموده اند:انتظار از طرح تحول اقتصادی صرفه جویی تا ۳۰ در صد در مصرف است" .حال اینکه این ۳۰ در صد شامل چه اقلامی است معلوم نیست.اما چند نکته در این خصوص جدای از این که اساسا چرا وزیر کار به این مسله می پردازد مطرح است.

۱.کاهش مصرف یعنی کاهش رفاه.حال چرا دولت مدعی عدالت سعی در محدود کردن رفاه جامعه دارد معلوم نیست.شاید این هم از گرایشهای لیبرالی آن ناشا شده باشد.

۲.کاهش ۳۰ درصدی در مصرف یعنی کاهش در تولید ناخالص ملی.

۳.این محدودیت در زمانی مطرح است که پولدارترین دولت سده اخیر بر سر کار است.

۴.شاید بتوان قطع روزانه برق را در راستای این ۳۰ در صد توجیه کرد.

جالب این که در همین روز رییس اتاق بازرگانی تهران اعلام کرد که تحریم ها اثر ۳۰ درصدی بر اقتصاد دارند.پس اگر یارنه ها را قطع کنیم و صرفه جویی کنیم اثر تحریم ها به صفر میرسد.مبارک است انشاا..

مکانیزم تحقیر

fyazdani — Sat, 12 Jul 2008 10:00:22 GMT

تحقیر انسان از جمله ویژگی های مهم رفتاری در سیستم اقتصادی اجتماعی ماست.به نظر میرسد این مکانیزم ریشه در رویکرد استبدادی و پدر سالارانه داشته باشد که بشدت نیز فعال است.

۱.شما میخواهید برای فرزند خود اسم انتخاب کنید.کسانی قبلا برای شما فکر کرده اند و شما باید در چارچوب ی که آنها میگویند اسم بگذارید.یعنی شما از چنان عقلانیتی برخوردار نیستید که اسم فرزند خودتان را انتخاب کنید.

۲.شما به اتفاق خانواده در پارک به گردش میروید.به خصوص اگر دختر نوجوانی همراه داشته باشد و شما قبلا آنرا به اندازه کافی به واسطه قیود مختلف تحقیر نکرده باشید.با امر به معروف و نهی از منکر مواجه خواهی شد که اساسا توسط انسانهای تحقیر شده دیگری صورت میگیرد.

۳.دولت میخواهد به شما یارانه ای بدهد که از پول نفت است.شما باید بروید در مسجد تایید صلاحیت بشوید و حتما تحقیر.

خلاصه این که هر جا بروید باید به نوعی تحقیر بشوید.چرا میل به تحقیر کردن تا این حد زیاد است؟

به نظرم میرسد که تمامی این ساز وکار در نگاه به انسان ریشه دارد.این انسان گناهکار باید مدام مورد تحقیر قرار گیرد که جلوی نخبگان سر بلند نکند.نگاه از بالا به پایین.نگاه تقسیم کننده انسان ها به درجه اول و دوم.کسی خود را بالاتر از مردم میداند و مدام به تحقی مشغول است.البته نباید از یاد برد که خود او هم حاصل ساز و کار تحقیر است.و با تحقی دیگران دارد تحقیر شده گی خود را جبران میکند.

وقتی این همه آدمهای تحقیر شده میبینم خیلی دلم میگیره.

اقدام در جهت كاهش خطر زلزله

fyazdani — Sat, 28 Jun 2008 07:28:42 GMT

يكي از روساي هلال احمر اعلام كرد كه از داوطلبان اين سازمان در جهت بررسي و كمك به كنترل قيمت ها كمك ميگيرند و استدلالش هم اين بود كه چون گران فروشي و كم فروشي از علل زلزله است پس براي كاهش احتمال زلزله هلال احمر وارد اين عرصه شده است.به اين ميگن آينده نگري.واقعا اگه همه مسولان ما اينقدر آينده نگر بودند چي ميشد.در ضمن اينكه اين نوع برخورد با مسائل هم نوعي برخورد فعال با موضوعات است.آخه تا كي بايد نشست تا اتفاقي مثل زلزله بيفتد بعدوارد عمل شد ميشه از قبل به مواجه با آن رفت .در ادبيات مديريتي به اين ميگن مواجه فعال اثر گذار۰

نکاتی در مورد 123

fyazdani — Sun, 15 Jun 2008 08:31:27 GMT

روزنامه ها دیروز خبر از افتتاح اورژانس اجتماعی دادند که وزیر محترم رفاه آ نرا افتتاح کردند.نکاتی پیرامون این افتتاح:

۱.اورژانس اجتماعی یک بار در زمان آقای خاتمی افتتاح شده بود.افتتاح مجدد آ ن مبارک.

۲.خط ۱۲۳ (که شماره آن به پیشنهاد انجمن حمایت از حقوق کودکان بود)نزدیک به سه سال است که مشغول به کار میباشد.

۳.خط ۱۲۳ علیرغم گفته وزیر یک خط مشاوره ای نیست یک خط مداخله در بحران است.

۴.خط ۱۲۳ اساسا برای یاری کودکان راه اندازی شده است و تعمیم آن به عموم آسیب های اجتماعی چندان منطقی نیست.به نظر میرسد اشتباهی صورت گرفته و خط ۱۴۸ با ۱۲۳ اشتباه گرفته شده است.

۵.گفته شده که ۵۰ اتومبیل از ۱۰۰ اتومبیل در گمرک مانده و دارد کارهای ترخیص آن صورت میگیرد .با توجه به اهمیت موضوع این در گمرک ماندن هم قابل تعمق است.

۶.آقای وزیر فرمودند که درصددیم این خودروها اولین ماشینی باشند که جلوی دختران فراری توقف میکنند.من هم امیدوارم.اما این رویکرد با توجه به تعریف گسترده ای که ایشان در خصوص وظایف این خودروهایی کهتازه ۵۰ تای ؟آن در گمرک مانده است.یک نوع کوچک شمردن مسائل و آسیب های اجتماعی است.

....این تقسیم بندی آسیب ها به آسیب های بومی و غیر بومی هم از اون مقولات جالب بود.

توصیه میکنم برای امتحان یک زنگی به ۱۲۳ بزنید و یکی از ؟آسیب های دور و برتان را بگویید .به نظرم نتیجه زیاد جالب نخواهد بود.ما نزدیک ۲ سال است که به نوعی با این خط در ارتباطیم.

fyazdani — Sat, 14 Jun 2008 11:41:40 GMT

مطابق اعلام بانک مرکزی نرخ تورم اردیبهشت امسال نسبت به سال گذشته ۲۵ در صد بوده است.

در زمستان کمبود گاز داشتیم و حالا کمبود برق.کارشناسان سازمان مدیریت سابق در بهار سال گذشته هشدار داداه بودند که اگر به فکر نباشیم در زمستان دچار کمبود بگاز خواهیم شد که شدیم.هواشناسی هم اعلام کرد که ما در سال گذشته در خصوص خشکسالی هشدار داده بودیم و به وزارت نیرو هم اعلام کرده بودیم اما خوب کسی گوش نداد.اموروز یکی از کارشناسان هواشناسی گفته که وزارت نیرو در زمستان برای تولید برق از ابهای پشت سدها زیاد استفاده کرده اند بنابر این الان دچار کمبود آب هم هستیم.اثر پروانه ای را می بینید.مسولان محترم له حرف کارشناسان گوش نمیدهند اول کمبود گاز پیدا می کنیم برای جبران آن برق آبی تولید میکنیم حالا هم کمبود برق داریم هم کمبود آب.

پودر لباسشویی هم گران شد و هم کم.احتمال قوی این بلا سر دیگر مواد شوینده هم می اید.در نتیجه میزان بیماری ها افزایش خواهد یافت قیمت داروها هم که به شدت افزایش پیدا کرده است.....

تازه ترکیه هم برای قطع گاز ادعای یک میلیارد خسارت کرده.

امسال سال تبلور سیاست های دولت نهم است.مواظب خودتون باشید.

کار کودکان

fyazdani — Mon, 09 Jun 2008 11:42:02 GMT

ارقام کار کودکان بدتر از آن است که فکر مي کرديم. مطابق نتايج ارائه شده از سرشماري نفوس و مسکن سال 1385 که توسط مرکز آمار ايران انتشار يافته است، بيش از يک ميليون و ششصد و هشتاد هزار کودک بين 10 تا 18 سال جزو جمعيت فعال به شمار مي روند، يعني نزديک به 8/12 درصد از کل جمعيت در اين سن، با احتساب تعداد افراد خانه دار در اين رده سني، قريب به 20 درصد کودکان 10 تا 18 سال ما مشغول به کار هستند و جالب اينکه فقط حدود 6/72 درصد کودکان و اين رده سني مشغول به تحصيل مي باشند، اين نسبت درمورد پسران 6/73 و در خصوص دختران 7/71 درصد است. جالب است که بدانيم نسبت کودکان کار در اين رده سني به کل جمعيت در نقاط شهري حدود 15 درصد و در نقاط روستايي نزديک به 29 درصد است.

در جدول زير خلاصه اي از اين آمار ارائه شده است:

نفر- درصد

	کل جمعيت 18-10 سال	جمعيت فعال (شاغل و بيکار)	خانه دار	محصل
تعداد	13253665	1681388	915251	9627993
درصد	100	7/12	6/۷	6/72

(لازم به ذکر است ما به التفاوت تعداد و درصد شامل درآمد بدون کار، ساير و اظهار نشده است)

با اين وضعيت آيا تلاشهاي اندک سازمانهايي چون بهزيستي و يا سازمانهاي غير دولتي مي تواند آينده روشني براي کودکانمان ترسيم کند؟ به نظر مي رسد پاسخ منفي باشد. چرا که کل آمارهاي ارائه شده توسط بهزيستي در اين خصوص کمتر از دودرصد اين جمعيت انبوه را در بر مي گيرد. جمعيت انبوهي که با ساز و کارهاي موجود هر روز به تعداد آن افزوده تر مي شود و نه تنها کودکي امروز اين کودکان قرباني و تباه مي شود، که زندگي آينده آنها به صورت جدي با فقر و دهها آسيب ديگر که همراه فقر است، دست به گريبان است. در واقع ارقام بيانگر اين نکته تلخ است، که چرخه فقر در آينده با قدرت بيشتري به توليد مي پردازد. آيا سازمانهاي غير دولتي مسئولند که نتوانسته اند اين چرخه را کند کنند؟ ظرفيت آنها براي جذب و ياري به اين کودکان جقدر است؟ گرچه پرداختن به اين کودکان امري ”خير“ است که بسياري به آن مشغولند، اما نبايد به منشا اين سري که براي کم رنگ کردن آن ”خير“ لازم مي آيد، بيشتر توجه کرد؟ و دهها سوال ديگر ... .

به نظر مي رسد چه از جنبه مباحث حرفه اي در موضوعات توسعه کشور به موضوع نگاه شود و چه از جنبه هاي اقتصادي و هزينه و فايده اقتصادي و چه از منظر مسئوليت دولت و حوزه هاي اجتماعي، ضروري است به اين موضوع به صورت جدي تري نگاه شود. وضعيت درآمدي کشور از بخش نفت در بالاترين ارقام تاريخي خود قرار دارد و تخصيص اعتبارات لازم به اين موضوع از جمله توجيه پذيرترين گزينه هايي است، که دولت بايد به آن توجه کند. گرچه کودکان، به عنوان ضعيف ترين حلقه هاي اجتماعي، تريبوني براي بيان خواسته هايشان ندارند، گرچه آنها در زمان آسيب ها، جزو آسيب پذيري افراد محسوب مي شود و البته در هنگام توزيع نعمات از اين جايگاه برخوردار نيستند، و گرچه امکان تشکل و سازماندهي ندارند، اما بر حوزه هاي درگير در اين موضوع لازم است که به انساني ترين وظيفه خود، يعني دفاع از اين کودکان و البته دفاع از کودک در کشورمان، يا پيش بگذارند و با طرح ابعاد واقعي مسئله، که البته داراي ابعاد گسترده و بزرگي استف اذهان عمومي و به تبع آن سياست گذاران و برنامه ريزان به اين امر واقف و حساس سازند.

باور داريم که کار کودکان از جمله زيان بارترين موضوعاتي است که در حوزه مسائل اجتماعي مي تواند اتفاق بيفتد، کار کودکان هم معلول مناسبات و ساز و کارهاي غلط اقتصادي و اجتماعي است و مولد آسيب هاي اجتماعي ديگر. کار کودک مخرب وجه انساني جامعه است، و پيشگيري از آن از مهم ترين وظايف جامعه است مهمترين وظيفه، نه فقط از بعد اخلاقي، که وجوه ديگر مرتبط با توسعه کشور نيز گواهي بر اين اهميت است.