نمي دانم گفتن مسائل تلخ خوب است يا بد؟بعضي ها ميگن نبايد با گفتن اين مسائل ديگران را آزار داد.و البته گفتمان سياسي اين موضوع اين است كه نبايد سياه نمايي كرد.اما آيا با نگفتن درد بشري كمتر ميشود يا گفتن و همراهي و همدلي و همفكري خواستن؟

اين چند وقت شاهد موارد بسيار تلخي بودم .بچه پنج ساله اي معتاد به كراك.اين بچه روزي حدود ۵ هزار تومان كراك مصرف ميكند.مادرش معتاد بوده و بچه هم درگير شده.وقتي به مواد فروش گفتن كه تو چرا به اين بچه مواد ميدهي گفت كه چكار كنم ميتيد اينجا و التماس ميكند.گريه و زاري ميكند كه مواد ميخواهد چكار ميتونم بكنم.

دختري ۱۶ ساله مورد آزار جنسي توسط برادرش و دوستانش قرار ميگيرد و...........هزار مصيبت پشت آن.

كودك ۳ ساله اي توسط پدر معتادش مورد آزار شديد و شكنجه قرار گرفته با مادرش آمده بودند دفتر انجمن.

.......................و دهها مورد ديگر

بعضي وقت ها خيلي سر در گم ميشوم.كه واقعا چه ميتونم بكنيم و به كجا داريم ميرويم.؟

 

 

.